రాత్రి 12 కి పద్మా రహీమ్ కి కాల్ చేసింది.
‘హలో పద్మా, రేపటికోసం ఎదురుచూస్తున్నావా?’
‘హాయ్ రహీమ్, అస్సలు నిద్ర పట్టడమే లేదు. నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నావ్?’
‘నెను ట్రైన్ లో ఉన్నా. ప్రొదున్నే 4 కి వచ్చేస్తా విజయవాడ కి. నువ్వెప్పుడూ వస్తున్నావ్?’
‘నేను 8 కి వచ్చేస్తా డైరెక్ట్ గ హోటల్ కి.’
‘అవ్వును నేను చెప్పినవి కొన్నావా?’
‘హ కొన్న రహీమ్. నీ కోసం.’
‘న బంగారం. థాంక్స్ ర. రేపు అంటా శివ రాత్రే మనకు’
‘ఛీ పాడు. అన్ని కొంటె చేష్టలే.’
‘సరే డార్లింగ్ నేను పడుకుంటున్న. రేపటికోసం ఆగలేకున్నా.’
ఆ రోజు రాత్రి పద్మకు నిద్ర పట్టలేదు. మనసు అంట గందరగోళంగా ఉంది. తాను ఏంచేస్తుందో ఎందుకు చేస్తోందో తనకే అర్థం కాలేదు. సంసారం సుకం లేదు . సరసం లేదు. వాటికోసం వేరే మగాడిని వెతుక్కుంది. దాంట్లో తప్పముంది అని ఒక పక్క మనసు చెప్తుంది. మరోపక్క తన భర్తకు ద్రోహం చేస్తున్నావ్ అని చెప్తుంది. పక్కలో తన భర్త గురక పెట్టి నిద్ర పోతున్నాడు. ఒక్క క్షణం అయ్యేనా నిజమయిన మగాడితో గడపు అని మనసు అరుస్తుంది. ఇలాంటి ఆలోచనలతోనే రాత్రంతా గడిచి పోయింది. ఎప్పుడు నిద్రలోకి జారుకుందో తెలీదు ప్రొద్దున ఏడుకి భర్త నిద్ర లేడిపాడు.
‘లేవవోయ్ బస్సు టైం అవ్వుతుంది. నేన్ను వదిలిపెట్టి నేను ఆఫీస్ కి వెళ్తా’
‘అబ్బా లేస్తున్న అంది. మీరు వెళ్లి రెడీ అవ్వండి’
భర్త బాత్రూమ్లోకి వెళ్లి తలుపు వేసుకోగానే పద్మా వెంట లేచి బాగ్ సద్దుకోసాగింది. రహీమ్ కోసం కొన్న బ్ర పాంటీ రెండు జతల చీరలు, విజయవాడ లో సినిమాకి వెళ్ళడానికి మంచి చీర సర్దుకుంది. ఎనిమిది కాళ్ళ ఇద్దరు రెడీ అయ్యి బస్టాండ్ కి <a href=" అక్కడ రెడీగా రాజమండ్రి బస్సు ఉంది. పద్మా ను ఎక్కించి భర్త వెళ్ళిపోయాడు. విజయవాడకి ఒక టికెట్ తీసుకుని బస్సు చివలో కలిగే ఉన్న సీట్ లో కూర్చుంది. బస్సు మొత్తం నిండిపోయింది. తన పక్క సీట్ లో ఒక అరవై ఎల్లా ముసలాడు కూర్చున్నాడు. బస్సు స్టార్ట్ అయ్యే గుంటూరు దాటింది. ఇంతలో రహీమ్ ఫోన్ చేసాడు.
‘హలో డియర్, ఎక్కడ ఉన్నావ్?’
‘ఇప్పుడే గుంటూరు డాటాను. నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నావ్?’
‘నేను వచ్చేసా డియర్. బస్టాం దెగ్గర రూమ్ తీసుకున్న. హోటల్ మనోరమ. నువ్వు డైరెక్ట్ గ వచ్చే. నేను రిసెప్షన్ దెగ్గర వెయిట్ చేస్తూఉంటా.’
‘సరే. ఇంకో గంటలో వచ్చేస్తా.’ అని ఫోన్ కట్ చేసింది.
