மறுநாள் லீவு என்பதால் லேட்டாகத்தான் எழுந்தான். எழுந்ததும் தலையைப் பிடித்துக்கொண்டு கட்டிலில் உட்கார்ந்திருந்தான். நான் காபியை நீட்டினேன்.
” ரொம்ப சாரிடா.. நேத்து பிரண்டு வற்புறுத்தினதால கொஞ்சம் ஓவராயிட்டது.. நான் பொதுவாக் குடிக்கிறதில்லை.. ஒனக்குத்தான் தெரியுமே.. எப்பவாவதுதான்.. அதுசரி..அவன் எங்கே போயிட்டானா..”
” நைட்டே ஒன்னிய இங்க கொண்டு வந்து போட்டுட்டுப் போயிட்டான்.”
” என் டிரஸ் எல்லாம்..?”
” ஒன் டிரஸ் எல்லாம் ஒரே ஈரம். எங்கியோ ரோட்ல கிடந்த தண்ணில விழுந்திருக்க.. நானும் அவனும்தான் மாத்தி விட்டோம்..” என்றேன் நானேதான் முழுவதையும் மாற்றினேன் என்பதைக் காட்டிக் கொள்ளாமல்.
” தாங்ஸ்டா..”
” எதுக்கு?”
” காலைல எனக்கும் சேத்து காபி போட்டுத் தந்ததுக்கு..” எனக்கு அவனை முத்தமிட்டுக் கொஞ்சவேண்டும் போலிருந்தது. அடக்கிக்கொண்டேன். “நான் இனி உன் பொண்டாட்டிடா.. இனி பொண்டாட்டி செய்ற எல்லா வேலையும் உனக்கு நான்தான் செய்வேன். ஊம்பறது உட்பட..” என்று மனசுக்குள் சொல்லிக்கொண்டேன்.
அன்றிலிருந்து ஆரம்பித்தது எனக்கு அந்த அவஸ்தை இந்தக் கண்டாரஓளியி னால்..
